Acı, hassasiyetini kabuklaştırıyor insanın. Ölmek galiba bu. Ayrılığa alışmış gibiyim. Tevekkül, teslimiyet. Ve heyecanların gün geçtikçe kararan pırıltısı… Alışkanlıkların insanı pestile çeviren çarkı. Artık yanarak değil, tüterek yaşıyorum. Nemli bir tomar gibi. Kanatlarım her gün bir parça daha ağırlaşıyor. Galiba ihtiyarlıyorum….
Hayat kısa gelen bir battaniye gibidir, yukarıçekersin ayak parmakların isyan eder, aşağı çekersin omuzların titrer. Ama yinede, neşeli insanlar dizlerini karınlarına çeker, rahat bir uyku uyumayıbaşarır…
müziği arkamızda bıraktık ve dans devam etti biz sahile kaçana kadar tuzlu suyu kokladık, saçlarımız arasından akan rüzgarı hissettik ve bir hüzünle sen sustun.